در اغلب دستگاه‌هایی که از الگوریتم‌های بینایی و یادگیری ماشینی استفاده می‌کنند،  کار پردازش به کلاود و سامانه‌های پردازشی که در دوردست‌ها هستند سپرده می‌شوند و چنین رویکردی،  تأخیر در انتقال داده و افزایش مصرف توان  را به همراه خواهد داشت؛ زیرا دستگاه مجبور است برای حفظ ارتباط اینترنتی خود، برق بیشتری مصرف کند .

بر همین اساس شرکت گوگل سعی کرده است دوربین Clips را به گونه‌ای طراحی کند که برای شناسایی چهره و تصمیم‌گیری،  به اتصال اینترنتی و کلاود وابسته نباشد و پردازش مورد نیاز را بر روی سخت‌افزار خودش انجام دهد. گوگل به منظور دستیابی به این هدف، از پردازنده Myriad 2 شرکت Movidius که اکنون بخشی از اینتل است کمک گرفته است.

Myriad 2 یک تراشه اختصاصی پردازش تصویر یا به اختصار یک VPU (سرنام Vision Processing Unit ) بوده و قادر است الگوریتم‌های یادگیری ماشینی را بطور زنده ( real time) و درون دوربین اجرا کند. مدیر بخش «هوش ماشینی»  شرکت گوگل معتقد است فناوری Movidius کمک زیادی در سرعت بخشیدن به ارائه چنین محصولی کرده است.

الگوریتم‌های دوربین گوگل، بطور مستقل و بی‌نیاز از کلاود اجرا می‌شوند(عکس از وب‌سایت گوگل)

Myriad 2 قابلیت استفاده در محصولات مختلفی از پهپادها و روبات‌ها گرفته تا واقعیت‌افزوده و ابزارهای هوشمند امنیتی را دارد و معماری قابل‌برنامه‌ریزی این تراشه به شرکت‌های مختلف اجازه می‌دهد آنرا بر اساس نیازهای خود پیکربندی کنند.

مدت‌هاست که تلاش می‌شود امکان اجرای الگوریتم‌های پیچیده یادگیری ماشینی و بینایی ماشینی بر روی ابزارهای همراهی نظیر اسمارت‌فون فراهم گردد بطوریکه  این ابزارها از سامانه‌های پردازشی خارجی بی‌نیاز شوند. Clips یکی از نتایج چنین تلاش‌هایی است و باید دید تا چه حد به این هدف نزدیک شده است.